دهکده ی نامه های عاشقانه
آنقدر به مردم این زمانه بی اعتمادم که میترسم هرگاه از شادی به هوا بپرم زمین را از زیر پاییم بکشند…...




میگن سه موقع دعا برآورده میشه:


یکی وقت غروب

یکی زیر بارون

یکیم وقتی دلی میشکنه


من وقت غروب زیر بارون با دلی شکسته دعا کردم خدایا هیچ دلی نشکنه...




:: ::  نويسنده : mostafa

 

انـدوه که از حــد بگــذرد

 

    جایش را می‌دهد به یک بی‌‌اعتنایی مـزمـن

 

           دیـگه مـهـم نـیـســت

 

                   بـودن یا نـبـودن

 

                        دوست داشتن یا نـداشتن

 

                             دیگه حسی تو رو به احساس کردن نمی کشاند

 

                                 در آن لحظه فـقـط در سکوت غـرق می شـوی

 

                                       و فقط نـگـاه می‌کـنی

                                           نـگــــــــــاه…..!




:: ::  نويسنده : mostafa

 

خــــدایـــــا ؛


هیـــــچ تنهـــــایــــی رو اونقـــــدر تنهـــــا نکــن کــه بــه هــــر بـــی لیــاقتــــی بگــــه :


عشقــــــم

 

 براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد




:: ::  نويسنده : mostafa

من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم!
دین را دوست دارم
ولی از كشیش ها می ترسم!
قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم!
عشق را دوست دارم
ولی از زن ها می ترسم!
كودكان را دوست دارم
ولی از آینه می ترسم!
سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم!
من می ترسم ، پس هستم
این چنین می گذرد روز و روزگار من
من روز را دوست دارم
ولی از روزگار می ترسم




:: ::  نويسنده : mostafa

 
میخواهم عاشقی را از تو یاد بگیرم
که چنین بی وقفه در هر زمان و مکانی
یادت نمیرود باید عاشقی کنی
کاش من اینگونه عاشق بودم ..... ای کاش ...
........................................................................




:: ::  نويسنده : mostafa

آدم هـاي سـاده را دوسـت دارم

هـمـان هـا كـه بـدي هـيـچكـس را بـاور نـدارنـد

همـان ها كـه بـراي همه لبخند دارنـد

همـان هـا كـه هميـشـه هستـنـد ; براي همـه هـستند

آدم هـاي ساده را بايـد مـثل يـك تابـلـوي نـقاشـي ،‌ ساعتها تماشا كـرد

عمـرشـان كـوتـاه است . . .

آدم هاي ساده را دوست دارم

بـوي نـاب آدم مـيدهـنـد . . .

:: ::  نويسنده : mostafa

باران که می بارد دلم برایت تنگ تر می شود

راه می افتم

بدون چتر

من بغض میکنم ، آسمان گریه ...




:: ::  نويسنده : mostafa

اسمش را ميگذاريم : دوست مجازي اما آنسو يك آدم حقيقي نشسته است . . .

 


خصوصياتش را كه نميتواند مخفي كند . . .


وقتي دلتنگي هايش را مينويسد وقت ميگذارد برايم . . .


وقت ميگذارم برايش . . . نگرانش ميشوم . . .  دلتنگش ميشوم . . .


وقتي در صحبت هايم ،‌ به عنوان دوست ياد ميشود . . .


مطمئن ميشوم كه حقيقي ست ، هر چند كنار هم نباشيم . . .


من برايش سلامتي و شادي آرزو دارم هر كجا كه باشد . . .


♥♥♥ همه شما دوستانم در دنياي مجازي  رو دوست دارم ♥♥♥




:: ::  نويسنده : mostafa

 خندیدن، خوب است قهقهه، عالی است گریستن،


آدم را آرام می کند



اما…...


لعنت بر بغض

 

 




:: ::  نويسنده : mostafa

 " خداحافظی ات " عجب خرابه ای به بار آورده! . .



نگاه کن ... . . مدت هاست در تلاشند . ..


مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون کشند!

 

 




:: ::  نويسنده : mostafa

 
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران