دهکده ی نامه های عاشقانه
آنقدر به مردم این زمانه بی اعتمادم که میترسم هرگاه از شادی به هوا بپرم زمین را از زیر پاییم بکشند…...




 در جمع سُکوت مـے کنم...

در خيـابـان اَز کـنارِ ديـــوار رَد مے شـوم...

اَز پنجره ےماشين به بيرون زُل مے زنم...

زانــــوهـايـــم را در بَــغل مــــےگيــــرم...

موسيقـے بـے کَلام گوش مــــےدهم...

اَز ســــايهـ ےخــودم هـم مـے ترسم...

دستِ خـــــــــــودم کهـ نيــست ...
تنهام...




سه‌شنبه 09 آبان 1391
:: 18:04 ::  نويسنده : mostafa

 
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران