دهکده ی نامه های عاشقانه
آنقدر به مردم این زمانه بی اعتمادم که میترسم هرگاه از شادی به هوا بپرم زمین را از زیر پاییم بکشند…...




   

                                    همیشه نمی توان زد به بی خیالی و گفت :

 

تنها آمَده اَم ؛ تنها می روم ....

 

یک وقت هایی ،شاید حتی برای ساعتی یا دقیقه ای ....

 

کَم می آوری ..........

 

دل وامانده اَم  یک نَفَر را می خواهد......


 




یکشنبه 12 خرداد 1392
:: 09:28 ::  نويسنده : mostafa

 
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران